این شهر فقط یک شورا دارد و یک شهرداری
- شناسه خبر: 50504
- تاریخ و زمان ارسال: ۱۷ آبان ۱۴۰۴ ساعت ۱۹:۵۹
- منبع: کلام تازه
- نویسنده: کلام تازه - حمیدرضا جعفری
به نظر میرسد این شهر، تنها یک شهرداری و یک شورا دارد، اما فهرستی بلند از مطالبهها. در جلسات عمومی اخیر، شهروندان گلمکان از جادهها تا روشنایی، از آب تا آنتن، همه چیز را بر زبان آوردند. اما بسیاری از این مشکلات، نه در دفتر شهردار که در راهروهای کمیسیونها و ادارات دیگر سالهاست معطل ماندهاند. گلمکان شهری است که هنوز بسیاری از ادارههای خدماتی در آن مستقر نیستند، و همین، بار انتظارات مردم را یکسره بر دوش شهرداری نهاده است. گلمکان به عنوان شهری کوچک در شهرستانی که هنوز بسیاری از دستگاهها در مرکز آن مستقر نیستند، مشکلات عدیدی در خصوص پیگیری مسائل مربوط به شهر دارد. در غیاب استقرار بسیاری از ادارات خدماترسان در گلمکان، بخش مهمی از مطالبات شهروندان ناگزیر به دوش شهرداری و شورا افتاده است. این مسأله، شهرداری و شورای اسلامی را بر آن داشته که هم به سبب گزارش پیشرفت امور در شهرداری و شورای اسلامی و پاسخ به پرسشهای شهروندان در این زمینه و هم به منظور شفافسازی پیرامون مشکلاتی که شهرداری و شورای اسلامی مسؤولیتی در قبال آنها ندارد، به برپایی نشستهای عمومی بپردازد.
شهرداری؛ بین بودجههای خرجشده و پروژههای نیمهتمام
شهردار و رئیس شورا با بیان آمار و ارقامی از بودجههای چند میلیاردی صرفشده، بر لزوم زیباسازی ورودی شهر در بلوار امام رضا و توسعۀ راهها تأکید کردند. واقعیت میدانی نشان میدهد که برخی از مسیرهای اصلی منطقه همچنان یا آسفالت نشده، یا در انتظار تخصیص قیر و یا بازبینی طرحها توسط کمیسیونهای وزارتخانهای ماندهاند. پرسش اینجاست که اگر اجرای یک پروژه راهسازی یا معبرسازی باید ماهها و حتی سالها در صف تأیید کمیسیونها بماند، چه تدابیری برای تسریع فرآیندها در نظر گرفته شده است؟ حقیقت این است که تمام هزینههای شهرداری گلمکان در ورودیهای شهر، زمانی به ثمر مینشیند که دیگر دستگاهها نیز به وظایف خود در خصوص توسعۀ مسیرهای دسترسی به شهر عمل نمایند.
اداره راه و شهرسازی؛ جادهها، پشت در کمیسیونها
تعریض جادۀ گلمکان-بهآباد، همه در انتظار تأیید کمیسیون ماده ۲۳ وزارت راه است. آسفالت مسیر اتصال گلمکان به گلبهار که فقط 7 کیلومتر آن باقی مانده نیز دز انتظار اقدام این دستگاه است. ساکنان گلمکان در این نشستها با اشاره به تصادفات متعدد و ترافیک مزمن این مسیرها، تأکید کردند که “کاغذبازیهای اداری” نباید جان و وقت مردم را قربانی کند. این تعلل، در حالی رخ میدهد که طبق ماده ۱۳۳ آییننامه اجرایی قانون شهرداریها، دستگاههای ذیربط موظفاند در پروژههای مصوب شهری، بیوقفه همکاری کنند. توقفهای طولانیمدت، مصداق کوتاهی و ایجاد خسارت به مردم و شهرداری است. به گفتۀ رییس شورای اسلامی شهر گلمکان، توافقی بین شهرداری و ادارۀ راه و شهرسازی جهت آسفالت مسیر اتصال گلمکان به گلبهار صورت گرفته که مطابق آن، ادارۀ راه به اعطای اعتباری 20 میلیارد ریالی به شهرداری گلمکان، زیرسازی این مسیر را به شهرداری واگذار کرده و آسفالت آن را خود بر عهده میگیرد. انجام این توافق میتواند به عنوان مصداق حرکتی جدی در سطح شهرستان به عنوان تعامل مؤثر میان دستگاهها مطرح شود.
شرکت برق؛ شهری با ورودی خاموش
مشکل روشنایی معابر سالهاست مهمان همیشگی جلسات شهروندی است. اهالی بلوار امام رضا در محلۀ حسینآباد گفتند که “بعد از غروب، شهر در تاریکی فرو میرود” و این مسأله امنیت تردد را بهطور جدی تهدید میکند. وعدۀ “پیگیری” از سوی شورا، زمانی ارزشمند است که شرکت برق طبق ماده ۲۵ مصوبه شورای عالی امنیت ملی در حوزه ایمنی شهری، ملزم به تأمین زیرساخت روشنایی در معابر پر تردد شود و زمانبندی دقیق ارائه دهد. در این خصوص نیز به گفتۀ شهردار گلمکان، توافقی میان شهرداری گلمکان و شرکت برق صورت گرفته که خرید و نصب پایهچراغهای این بلوار را به عهدۀ شهرداری میگذارد و شرکت برق نیز تأمین کابلهای روشنایی این بلوار را بر عهده میگیرد. این تعامل مؤثر میان شرکت برق و شهرداری گلمکان، مشکل بسیاری از مردم شهر را حل میکند، اما عدم استقرار شرکت برق در شهر گلمکان، هنوز یکی از معضلات بزرگ مردم گلمکان است. هرچند که پیش از این، پیرامون رایزنی شورای اسلامی با ادارۀ کل برق استان، در خصوص روشنایی خیابان استقلال و نصب چراغ الایدی در این معبر نیز خبری از جانب حساب رسمی شهرداری گلمکان در تاریخ 18 مهر 1403 منتشر شده بود که هنوز این توافق بینتیجه مانده است.
وزارت ارتباطات؛ آنتن نیست، صبر هست
ضعف شدید پوشش سیگنال در بلوار امام رضا، به قدری جدی است که حتی تماسهای اضطراری هم گاه بیپاسخ میماند. برخی شهروندان در جلسه گلایه کردند که “برای یک تماس ساده باید تا نیمههای کوچه بروند” تا سیگنال ضعیف به تلفن همراه برسد. شورا پیشنهاد داده زمین دکل مخابراتی را هم شهرداری بدهد تا این مشکل حل شود. با این حال با پیگیری شورای اسلامی شهر مدیرکل ارتباطات استان، دستور تعویض زیرساختهای ارتباطی این منطقه را صادر نموده است و مقرر گردیده که در صورت مؤثر نبودن این اقدام در بازۀ زمانی چهل روزه از تاریخ 29 شهریور، نسبت به نصب دکل اقدام شود.
پمپ بنزین؛ وعدهای که هنوز بوی سوخت میدهد
برداشته شدن موانع ساخت پمپ بنزین گلمکان در منطقۀ حسینآباد خبر خوبی است، اما تجربۀ پروژههای مشابه در گلمکان نشان داده که از وعده آغاز عملیات تا افتتاح، فاصلهای طولانی و پر از اما و اگر وجود دارد. رانندگان محلی با اشاره به هزینه و زمان افزودۀ حاصل از رفتوآمد به شهرهای مجاور گفتند که “نبود جایگاه سوخت، هر روز جیب ما را خالیتر میکند”. شهرداری اظهار نمود که بابت حل مشکلات مربوط به زمین پمپ بنزین با کمیسیون مادۀ 5 استانداری رایزنی نموده و رأساً به برداشته شدن موانع قانونی احداث این پمپ بنزین نظارت داشته است. ادامۀ کار بسته به عملکرد دستگاههای خدماترسان در اعطای انشعابات آب و برق و گاز، برای آغاز پروژه دارد.
ورودی بلوار امام رضا؛ چهرهای فرسوده برای دروازۀ شهر
در نشست اخیر، بار دیگر ورودی بلوار امام رضا در صدر گلایهها نشست. شهروندان با اشاره به فرسودگی آسفالت، کمبود شدید روشنایی و نبود فضای سبز، این ورودی را “در شأن گلمکان” ندانستند. شهرداری گلمکان میزان هزینۀ انجام شده برای تغییر در این منطقه در سال گذشته را 14 میلیارد تومان اعلام نموده است. همچنین شهرداری اعلام نموده که در حال خرید پایه چراغ، گسترش فضای سبز و همچنین ایجاد سنگفرش و ترمیم آسفالت این منطقه است و تا پایان سال جاری شهروندان میتوانند شاهد تحقق این وعدهها باشند.
لولههای فرسوده و آسفالت همیشه خراب
شبکۀ آبرسانی شهر و ضعف فشار و قطعی مداوم آن در روزهای تعطیل، از انتقادات همیشگی شهروندان در همۀ محلات شهر است. هیچ چشماندازی برای بهبود شبکۀ لولهکشی فرسودۀ شهر نیز وجود ندارد. انتقادات زیادی نیز بابت چالههای خیابانها متوجه شهرداری گردید که شهردار گلمکان در پاسخ به آنها گفت، فرسودگی لولههای خیابان ولیعصر و همچنین نقاطی از خیابان جمهوری، همواره موجب اعتراض شهروندان بوده است. ترکیدن این لولهها بارها شهرداری را مجبور به تجدید لکهگیری کرده است. چنانکه با حجم آسفالت استفاده شده در این معبر میشد تمام مساحت یکی از معابر فرعی بلوار امام رضا را آسفالت کرد. زمان لازم برای فرونشست خاک حفاری شده به جهت جلوگیری از نشست و ترک برداشتن آسفالت، عبور و مرور شهروندان در این معابر را بسیار با مشکل مواجه کرده است. این مشکل، راه حلی جز تعویض تأسیسات فرسوده ندارد.
بی نتیجه بودن مذاکرات با اداره گاز
مسألۀ دیگری که توسط شهروندان بیان شد، فرآیند طولانی دریافت انشعاب گاز است. در این مورد، پیش از این در 18 مهر 1403، رییس شورای اسلامی اذعان نموده بود که با رییس ادارۀ گاز شهرستان، بابت افزایش پیمانکاران مربوطه به منظور تسریع فرآیند دریافت انشعاب گفتوگو شده است، اما تاکنون، نتیجۀ این امر برای شهروندان ملموس نبوده است.
وعدههای بزرگ، معادلات پیچیده
در جلسات پیشین پرسش و پاسخ میان مردم و مسؤولان شهری، محورهای دیگری نیز مطرح شد که اکنون به چرخۀ مطالبهگری بازگشتهاند. علیاکبر خوشبختنیا، شهردار گلمکان نیز گزارشی از حوزه خدماتی ارائه کرد: افزایش زیربنا و تجهیزات آتشنشانی، افزودن ۸ دستگاه خودروی جدید به ناوگان شهری، و تخلیه زبالههای شهر در زبالهگاه چناران برای کاهش آسیب محیطزیستی. او اعلام کرد که ۱۸ درصد بودجه و نیمی از نیروی خدماتی شهرداری صرف جمعآوری زباله و نظافت شهر میشود. در حوزۀ آسفالت نیز، شهردار گلمکان گفت، از ۳۶۰ هزار متر مربع معابر شهر، در سال ۱۴۰۰ تنها ۱۷۰ هزار متر آسفالت شده بود و در دورۀ کنونی، ۱۳۵ هزار متر مربع دیگر آسفالت گردیده است و این رقم همچنان رو به افزایش دارد.
پروژههای جادهای، همچنان یکی از چالشها بود. شهردار اذعان داشت که حوزۀ راههای مواصلاتی در وظایف شهرداری نیست، اما به دلیل “ارزش جان همشهریان” وارد این حوزهها شده است و پیگیریهای لازم را انجام میدهد.
پروژۀ پل خیابان استقلال از دیگر موارد بود. پاسخ مسؤولان این بود که اولویت بودجهای با ساخت دیوار ساحلی است و پل موقت خطرناک خواهد بود. این پاسخ منطقی به نظر میرسد، اما مردم همچنان منتظر گزینهای عملیاتی هستند.
مطالبهگری قانونی از دستگاهها
مطابق اصل ۴۰ و ۵۰ قانون اساسی و ماده ۵۵ قانون شهرداریها، کوتاهی هر یک از دستگاههای خدماترسان در ایفای وظایف قانونی، حتی به بهانه نبود بودجه یا معطلی در کمیسیونها، قابل پیگیری حقوقی است. شورا و شهرداری باید در کنار جلسات هماندیشی با مردم، رسماً مکاتبههای پیگیری با مراجع بالادستی را منتشر کنند تا شفافیت و پاسخگویی ارزیابی شود.
تکرار مشکلات، تهدید سرمایه اجتماعی
بازخوانی دو جلسۀ اخیر نشان میدهد که بخش زیادی از مطالبهگریها، در حوزههایی تکرار شدهاند که یا مسؤولیت مستقیمشان با شهرداری نیست، یا روند اجراییشان در دستگاههای دیگر متوقف است. با این حال، مردم از شهرداری و شورا انتظار دارند که با مکاتبات مستمر، پیگیری قضایی و انتشار این اقدامات، خود را از اتهام بیعملی مبرا کنند.
مطابق اصل ۴۰ و ۵۰ قانون اساسی و ماده ۵۵ قانون شهرداری، هیچ دستگاه خدماترسانی نمیتواند به بهانه محدودیتهای اداری، از انجام تعهدات قانونی سر باز زند. ماده ۱۳۳ آییننامه قانون شهرداریها نیز همکاری بیوقفه سایر نهادها را الزامآور میداند. یکی از ریشههای تکرار مشکلات در گلمکان، ساختار ادارات است. تا زمانی که تصمیمگیری و اجرا در فاصلۀ چندین کیلومتر از شهر انجام میشود، هیچ شهرداری نمیتواند بهتنهایی پاسخگوی نیازهای همهجانبه باشد. بسیاری از ادارات هنوز در مرکز شهرستان نیز استقرار نیافتهاند و در چنین وضعیتی، نمیتوان امیدی به همکاری مؤثر داشت.
از نگاه اجتماعی، اگر در جلسات بعدی همچنان همان مشکلات به همان شکل و زبان تکرار شوند، سرمایه اجتماعی مدیریت شهری آسیب بیشتری خواهد دید. اعتماد عمومی نه با وعده، که با اقدام ملموس بازسازی میشود.
پیام این دو نشست روشن است: مردم دیگر فهرست مشکلات را فقط نمیخوانند؛ آنها نام دستگاه مسئول را میدانند، مسیر قانونی پیگیری را میشناسند و انتظار دارند هر نهاد، سهم خود را بیکموکاست انجام دهد.
این نشستها، آیینهای از خواستههای انباشته شهروندان بود؛ خواستههایی که بیشتر آنها در سالهای گذشته نیز بارها تکرار شده است. اما اگر این آیینه، فقط تصویر وعدهها را بازتاب دهد و نه عمل را، اعتماد اجتماعی ترک برخواهد داشت. دستگاههای نامبرده در این جلسه، نه با شعار که با اقدام عملی و در چارچوب قانون، باید به مردم گلمکان پاسخ دهند. استقرار دستگاههای خدمترسان در شهر گلمکان و انتشار برنامهها و عملکرد دیگر دستگاهها پیرامون شهر گلمکان نیز میتواند در بهبود اعتماد عمومی نسبت به دستگاهها مؤثر باشد.
