داستان

داستان مایک، مرغ بدون ‌سر، روز ۱۰ سپتامبر ۱۹۴۵ شروع می‌شود. در این روز، لوید اولسن و همسرش، کلارا، در مزرعه خود در حوالی شهر فروتا ایالت کلرادو مشغول بریدن سر مرغ‌ها بودند. اولسن سر مرغ‌ها را با یک ضربه‌ تیشه‌ قطع می‌کرد و وظیفه‌ی همسرش هم تمیزکردن لاشه‌ها بود؛ اما یکی از این ۴۰ یا ۵۰ مرغی که هرروز به‌دست اولسن سر بریده می‌شدند، سرنوشت متفاوتی پیدا کرد.به‌نقل از بی‌بی‌سی، تروی واترز، نواده‌ی این زوج که حالا در فروتا، زادگاهش، به کشاورزی مشغول است، می‌گوید: «آن‌ها کارشان را تمام کردند؛ اما هنوز یکی از مرغ‌ها زنده بود. مرغ بلند شده بود و راه می‌رفت....

روزی بود و روزگاری ابری کوچک بود که به همراه مادرش و ابر های دیگر به سمت مزارع گندم میرفتند.ابر کوچولو عاشق بازی و دنبال کردن پرنده ها بود.یک روز وقتی که همین طور غرق بازی و دنبال کردن پرنده ها بود از ابر‌های دیگر عقب ماند.اما هنوز سرش گرم بازی بود با اینکه مادرش مدام به او می گفت که زمان سفر دنبال پرنده ها نرود و از گروه جدا نشود.اما ابر کوچولو به حرف های مادرش گوش نکرد و ارام سرش گرم بازی شد و بی سروصدا از مادرش جدا شد . اما انقدر سرش گرم بازی بود...

کلام تازه| معاون مسکن و ساختمان اداره کل راه و شهرسازی خراسان رضوی گفت: از ۱۲۵ هزار واحد مسکن مهر ساخته شده در کل استان هنوز ۲۰۰۰ واحد خالی از سکنه است. محمدعلی منصوری افزود: این ۲۰۰۰ واحد هم به این دلیل که بعضا متقاضی نداشته‌ که آورده خود را برای تکمیل واحد مسکن خویش تحویل دهد، خالی مانده است. کلام تازه را در اینستاگرام دنبال کنید وی با بیان اینکه تاکنون ۱۲۳ هزار واحد مسکن مهر در استان تکمیل و تحویل متقاضیان شده است، در خصوص وضعیت پروژه نهضت ملی مسکن نیز گفت: در حال حاضر فاز نخست ثبت نام دراین...

کلام تازه | یادداشت حسین لامعی بر سریال «زخم کاری» یک- «زخم کاری»، نه ساختارِ فیلمنامه‌ عجیب و پیچیده دارد، و نه کارگردانیِ جلوه‌گر و مرعوب‌کننده، و نه حتی در پی برانگیختنِ احساساتِ رمانتیک و گرفتنِ اشک از مخاطب است. سریالِ مهدویان، ورای این‌ها، آشکارا، مغز و ابعادِ پیچیده‌ ذهن را نشانه می‌گیرد. پرده از سیاه‌ترین نقاط درونِ «انسانِ ساده‌ای که ما باشیم» برمی‌دارد. نشان می‌دهد که انسان، چگونه دقیقا در همان لحظه که انسان است، در همان لحظه یک هیولاست. لازم نیست که تو روزی انسان و روزی هیولا شوی، تو در یک آن، هردویشان باهمی‌! این هیولا، در...

حمیدرضا نظری – کلام تازه | در سحرگاه و در تاریک و روشن هوای شهرم و درآستانه نوروز روح نواز و شادی بخش، در جست و جوی خانه دوست، از کنار شکوفه‌های بهاری می‌گذرم و در پیاده رو خیابانی طولانی قدم می‌زنم که ناگهان پروانه‌ای زیبا به نرمی بر شانه راستم می‌نشیند و بال‌های مخملی با پولک‌های ظریف و رنگارنگ خود را به حرکت در می‌آورد. من ناباورانه و از گوشه چشم، لبخند زنان به پروانه می‌نگرم و به آرامی دستم را دراز می‌کنم تا او را بگیرم، اما او بلافاصله بال می‌زند و می‌گریزد و از من دور و...