رکیک‌ نویسی های شبانه وندال‌ها؛ پنهان از نگاه شهرداری چناران!وقتی در و دیوار؛ عفت عمومی شهروندان را مخدوش می کند

به گزارش کلام تازه، تخریب و آسیب لزوما فیزیکی نیست بلکه می تواند از جنس نوشتار و یا کلام باشد که تخریب و آسیب به ارزش های اخلاقی – تربیتی و روحی – روانی را در پی دارد. کلمات رکیک جنسی از جمله حملات وندال های بی اخلاق است که گهگاهی بر روی در و دیوار شهر خودنمایی تلخی کرده، و ضمن ترویج بی عفتی کلامی باعث نارضایتی و ناخشنودی شهروندان و خانواده ها می شود.این مقدمه کوتاه با یادآوری بازگشت از مراسم و راهپیمایی روز 13 آبان در شهر چناران همراه می شود که در هوای مطلوب پاییزی و لابلای شماری از دانش آموزان به ناگهان خود را در ابتدای خیابان طالقانی و روبروی شهرداری چناران می یابم!. ایما و اشاره‌ی شماری از دانش آموزان به نقطه ای در پیاده رو کنجکاوی خبرنگاری ام را قلقلک می دهد!. نزدیک تر که می شوم؛ نوشته های شرم آور و کلمات رکیک کهنه ای بصورت درشت روی ستون برق بشدت مایه‌ی بهت و حیرت و آزردگی خاطرم می شود؛ آنهم در پیاده‌روی خیابان اصلی، حوالی کتابخانه عمومی شهر و مسیر تردد هزاران شهروند چنارانی و روبروی شهرداری شهر! گرچه در کوچه پس کوچه‌های فرعی شهر نیز موارد مشابه دیده می شود اما خوشبختانه اپیدمی نیست لکن جای تعجب است که در حالیکه کوچکترین سد معبری از نگاه تیزبین! شهرداری‌ها و عوامل‌شان پنهان نمی ماند، چگونه این بدریختی و پلشتی‌های غیراخلاقی بصری پنهان می ماند و نسبت به امحا و محو آن که از جمله وظایف ذاتی شهرداری‌هاست، اقدام مقتضی صورت نمی پذیرد؟! ای کاش مسئولان و مدیران شهری گاهی از پشت شیشه های ماشین و به همراه خانواده و فرزندان‌شان در سطح شهر چناران، اعم از خیابان‌ها، پیاده‌روها، پارک‌ها و بوستان‌ها، کوچه پس کوچه‌های شهر و غیره، همپای شهروندان تردد نمایند بلکه ایما و اشاره شرم‌آگین و نگاه محجبانه‌ی فرزندان‌شان کمی زیر پوست شهر را برای‌شان هویدا و آشکار سازد.